روان کننده بر پایه لیگنوچیست؟

روان کننده بر پایه لیگنو ، یکی از بهترین روان کننده های بتن است که موجب جذب آب کمتر به بتن و افزایش استحکام بتن می شود.

این روان کننده ها، نوعی روان کننده بر پایه سولفونات هستند که با کاهش کشش سطحی آب موجود در بتن، سبب پخش شوندگی بیشتر ذرات سیمان و ایجاد تغییرات مثبتی در بتن می شوند. سازه هایی که با بتن های دارای این روان کننده ها احداث می شوند، بسیار مقاوم هستند.

مشخصات روان کننده بر پایه لیگنو

رابطه جرم مولی این روان کننده ها با عملکرد آن در اختلاط با سیمان، بیانگر این است که روان کننده هایی با جرم مولی بیشتر، توان روان کنندگی بیشتری از خود ارائه می دهند. این روان کننده، حلالیت کمتری در آب دارد و برای حل شدن آن باید بیشتر بر روی آن کار شود. اما در اغلب مواقع در مخلوط نهایی، میزان کمی رسوب باقی می گذارد. این روان کننده مانند پودر قهوه ای کمرنگ تا قهوه ای پررنگ می باشند. با اضافه نمودن آب به این پودر، محلولی بوجود می آید که امکان افزودن آن به بتن وجود دارد.

کاربرد این محصول:

روان کننده بر پایه لیگنو به دلیل کاهش مصرف آب برای ساخت بتن و بهبود پروسه روان شدن بتن در زمان پمپاژ مورد استفاده قرار می گیرد. بتنی که دارای این روان کننده است، آب کمی در بافت خود دارد و این مسئله سبب خشک شدن بتن می شود. حباب های موجود در بتن با وجود این روان کننده ها، سریعاً حذف می شوند و یک بافت مقاوم ایجاد می شود. بتنی که دارای این روان کننده است از جهات مختلفی در روند تولید و استفاده با بتن معمولی متفاوت است. کاربرد اصلی این روان کننده، افزایش مقاومت سازه می باشد.

میزان و روش مصرف روان کننده بر پایه لیگنو

از این روان کننده بتن باید به اندازه 0.5 تا 1.5 درصد وزن سیمان، استفاده نمود. البته نمی توان انتظار داشت که این میزان دقیق باشد و در تمامی موارد از این میزان روان کننده استفاده شود. مصرف این روان کننده بدین صورت است که در دو فاز مختلف، امکان استفاده از این روان کننده ها وجود دارد. اضافه کردن این روان کننده در محل پروژه و یا در محل تولید بتن انجام می شود.

اگر این مواد را در محل پروژه به مخلوط اضافه کنند، میزان اثرگذاری آن بیشتر است. در چنین شرایطی باید روان کننده را به تراک های گردان دارای ترکیب بتنی، افزود.

مزایا و معایب این محصول:

روان کننده بر پایه لیگنو ، ترکیب شیمیایی خاصی هستند که ذرات سیمان را پراکنده نموده و مقدار نفوذپذیری را به کمترین میزان خود می رسانند. این مواد در بتن تازه، یک وضعیت خمیری ایجاد نموده و سبب کاهش مصرف سیمان در ترکیب بتن می شوند.

استفاده از این روان کننده ها، مزایای زیادی دارد و میزان خواص بتن را افزایش می دهند. ولی چنانچه مقدار دقیق این ماده به درستی تعیین نشود و از روان کننده بیشتری استفاده شود، زمان گیرش بتن زیاد می شود که این مسئله در فصول سرما، دردسرساز است.

نحوه نگهداری از روان کننده بر پایه لیگنو

این ماده به دلیل قدرت بالا در اختلاط با آب باید در محیطی خشک و خنک نگهداری شود. در محیط نگهداری این روان کننده باید نم و رطوبت وجود نداشته باشد. این مواد باید در محفظه های پلمپ شده  نگهداری شود. سیلوهایی که سرباز هستند برای نگهداری این روان کننده ها مناسب نیستند. اگر این روان کننده ها در معرض نم قرار گرفته باشند و حالت کلوخه پیدا کرده باشند، بایستی آن را سریعاً به محلول تبدیل نمود تا خواص موجود در آن حفظ شود. اصول نگهداری این روان کننده ها، باید مورد توجه قرار بگیرد.